دسته بندی سروده‌ها

اَرِنی فسانه باشد

چو صدای با اصالت،

به زمان بی‌کرانی ...

به شکوه بی‌نهایت،

همه شوکت نهانی


چو رَسی به این صلابت،

«اَرِنی» شود فسانه ...

ز درون خود بدانی،

تو جواب «لَنْ تَرانی»

(مجید خالقیان)

توضیحات

شعر زیبای زیر به سعدی منسوب است:

چو رسی به کوه سینا «ارنی» مگو و بگذر

که نیرزد این تمنا به جواب «لن ترانی»

البته به نظر می‌رسد این بخش از ابیات الحاقی باشد و سند قطعی برای اینکه سعدی سروده باشد، وجود ندارد. در هر حال این شعر را هر کس سروده باشد بسیار زیباست.

این شعر اشاره به یک آیه قران دارد که حضرت موسی درخواست می‌کند که خدا را ببیند («ارنی») و خداوند به او می‌گوید که او را نخواهد دید («لَنْ تَرانی») (آیه ۱۴۳ سوره اعراف).

این داستان در ادبیات پارسی مورد توجه قرار گرفته است. حافظ با اشاره به این داستان اینچنین گفته است:

با تو آن عهد که در وادی ایمن بستیم

همچو موسی ارنی گوی به میقات بریم

مولانا هم با اشاره به این داستان اینچنین سروده است:

به فلک برآ چو عیسی ارنی بگو چو موسی

که خدا تو را نگوید که خموش لن ترانی

لازم به ذکر است اشعار دیگری با سبک شعر منسوب به سعدی وجود دارد که اصلا از سعدی یا حافظ یا مولانا نیستند.


دیگر سروده‌ها را بخوانید...